مصاحبه ای با Kerem Beyit
1. لطفا خودتان را برای خوانندگان ما معرفی کرده و بگویید چگونه وارد عرصه طراحی شدید؟
من مدتی در زمینه طراحی گرافیکی کار می کردم، اما پس از مدت کوتاهی فهمیدم که این چیزی نیست که من به دنبالش هستم. پس از تغییر کار، در اینترنت به چند عکس دیجیتالی برخوردم و تصمیم گرفتم مهارتم را در این زمینه امتحان کنم. اولین کارم را در سال 2004 انجام دادم و از سال 2005 به عنوان یک طراح حرفه ای مشغول به کار شدم.
من با خواندن کتاب های کمدی بزرگ شدم و در حقیقت از نمایش نامه های ادبی و فانتزی که نقش به سزایی در این زمینه بازی می کنند لذت می برم. تصورات و تخیلات من از کتاب های کمدی، رمان ها و فیلم ها تغذیه می شوند
من در حقیقت به کشیدن هر نوع مخلوق و جانوری علاقه دارم، چون آزادی بیشتری در کشیدن اسطوره هایی که در طبیعت وجود ندارند وجود دارد، و هیچ نسخه مشابهی برای مقایسه آن وجود ندارد و شما می توانید این مخلوقات را هر گونه که دوست دارید به تصویر بکشید، که این یک فاکتور مهم برای انتخاب من بود.
حدودا یک سال است که تصاویر اژدها وارد پورتفولیوی من شده است، اما هیچ یک از آنها جزو طراحی های شخصی من نیستند. منظورم این است که نمی خواهم برچسب طراحی که فقط روی طراحی اژدها کار می کند به من بچسبد. تمرکز و چسبیدن به طراحی یک سوژه خاص بزرگترین خطری است که یک طراح می تواند با آن مواجه شود.
کار طراحی در ابتدا یک فرایند ذهنی است یعنی فکر کردن در مورد آن و ساخت طرح کلی آن در ذهن، چیدمان و آرایش فضای طرح و قبل از آن نورپردازی. بقیه فرایند شامل بر می گردد به محیط طراحی و اینکه چگونه مهارت های هنری خود را روی آن پیاده کنید.
چیزی که توجه مرا در یک کار به خود جلب می کند بستگی به کاری است که در حال انجام آن هستم دارد. در طراحی و قطعه های داستانی، هدف خیلی مهم است؛ فضاهایی که شما باید در آنها قرار بگیرید در یک نقاشی کاملا با طراحی جلد کتاب و طراحی کاراکتر متفاوت است. توصیه من به طراحان مبتدی که در آغاز راه قرار دارند این است که محکم و استوار به راه خود ادامه دهند. تنها چیزی که در این شغل به آن نیاز است کسی است که بتواند در این راه ثابت قدم و محکم برای حرفه ای شدن بایستد. باید در کار خود منظم و دقیق باشید، مهم نیست این کار چقدر به طول انجامد. حتی اگر کاری 2 یا 5 سال به طول بینجامد شما باید از ابتدا تا انتها سخت کار کنید. مطمئنم تنها از این طریق به نتیجه دلخواه خود می رسید.
نکته قابل ذکر دیگر تمرین منظم بودن است. آنها باید مطالب موجود در مورد آثار هنرمندان برجسته و موفق را مطالعه کنند. کسی که می خواهد به یک طراح چیره دست تبدیل شود باید کار کند نه منتظر توصیه و پیشنهاد از سوی دیگران باشد. او باید 7 روز هفته نقاشی بکشد، از چیزی که در هفته قبل کشیده متنفر شود و با هدف بهتر پیشرفت و بهبود در کارها هفته بعد را آغاز کند. مطمئن باشید کسی که مرتب و منظم کار می کند نیازی به توصیه و نصیحت ندارد.
من اولین بار در مدرسه هنگامی که در رشته طراحی گرافیکی تحصیل می کردم با این نرم افزار آشنا شدم، سپس وقتی به عنوان یک طراح شروع به استفاده از آن کردم توانستم تکنیک های خود را ارتقا بخشم، بنابراین وقتی کار طراحی دیجیتالی را با این برنامه آغاز کردم نیازی به یادگیری نرم افزار دیگری را در خودم احساس نکردم.
من ابزارهای زیادی را دوست داردم، اولین آنها براش های سفارشی و دست ساز است. در مورد نرم افزارهایی که غیر از فتوشاپ استفاده می کنم می توانم Vue (برای طراحی محیطی) و Sketch-Up(برای طرح هایی که به هنر معماری و پرسپکتیو نیاز دارند) را نام ببرم.
من علاقه خاصی به Frank Frazetta و Boris Vallego و Joe Jusko دارم. تاثیری که آنها روی من گذاشته اند غیر قابل تردید است. در سال ها اخیر نیز به هنرمندانی مثل Jim Murray و Raymond Swanland و Todd Lockwood و Scott M. Fischer و Adam Rex علاقه خاصی پیدا کرده ام. وب سایت هایی که همیشه آنها را دنبال می کنم می توانم CGTalk و cghub.com و و CG Gallery را نام ببرم.
من نمی توانم به کاری جز طراحی فکر کنم، منظورم این است که وقتی شما واقع بینانه به آن نگاه کنید این تغییر برای یک در حکم یک اشتباه بزرگ است، اما دوست دارم شانس خود را در طراحی صنعتی نیز امتحان کنم. البته گاهی به زمینه های دیگر هم فکر می کنم، من واقعا از کار بر روی مضامین علمی تخیلی فاصله گرفته ام، اما با روندی که در پیش گرفته امکان ندارد که وقتی برای طراحی های شخصی داشته باشم، اما شاید در آینده نزدیک کمی استراحت کنم.
من هم از شما و خوانندگانتان متشکرم. موفق باشید.













![نظرات [2]](http://persiangfx.com/site-theme/images/comment.gif)






پاسخ به این نظر شنبه، 27 آذر ماه 1389، 9:31 بعدازظهر
واقعا کارش حرف نداره. ممنون و خسته نباشید.
پاسخ به این نظر دوشنبه، 29 آذر ماه 1389، 2:51 صبح
مرسی